Het Openbaar Ministerie heeft twaalf maanden voorwaardelijke celstraf geëist tegen Joke Damman -in dit ondermaanse beter bekend als het ‘genezend medium’ Jomanda- en wil haar bovendien gedurende twee jaar een beroepsverbod opleggen. Nou schijnt de geesteswereld Jomanda al lang naar het buitenland gedirigeerd heeft en het lijkt me sterk dat Canada of Japan ooit gehoor zullen geven aan een uitleveringsverzoek. Desondanks vroeg ik me af hoe het OM dat beroepsverbod wil afdwingen. Ik bedoel: je kan een metselaar verbieden te metselen en een kok verbieden te koken, maar van welke handelingen moet een ‘genezend medium’ zich na veroordeling onthouden? Mag Jomanada straks twee jaar lang geen afzichtelijke blauwe jurken meer dragen, niet langer haar handen trillend ten hemel heffen, moet ze veiligheidshalve uit de buurt blijven van gebotteld water (voor je het weet heeft ze tóch een flesje Spa blauw ingestraald)? Straks gaat ze haar spirituele activiteiten nog vermommen als dagelijkse bezigheden. Dan blijkt dat onschuldige belletje met de buurvrouw tóch een gesprek met de bovenwereld en zijn de toastjes met roombrie stiekem gesmeerd door een bijklussende engel in de bijkeuken. Probeer daar als eenvoudig agent maar eens een heterdaadje uit te destilleren. Het Parool drukte een steunbetuiging af van een blinde vrouw die al zestien jaar terugging tot Joke Damman en haar dankte voor een wonderbaarlijke genezing: de hernia van haar hondje was na haar bezoek aan een healing zomaar verdwenen. Waarmee afdoende geïllustreerd is dat Jomanda’s bovenwereld een wreed gevoel voor humor heeft. En dat sommige kwalen ongeneeslijk zijn.
